Aktywowany proszek sit molekularnych

Głównym surowcem proszku sit molekularnych jest glinian krzemionkowy. 3A to krzemionka sodowo-potasowa, 4A to glinian krzemionkowo-sodowy, 5A to glinian wapniowo-sodowy. Główną metodą produkcji jest wytwarzanie proszku z sit molekularnych po aktywacji oryginalnego proszku w wysokiej temperaturze.

Proszek sita molekularnego absorbuje nadmiar wody w układzie, natomiast środek przeciwpieniący działa odpieniająco, nie absorbując wody.

Zasadą środka przeciwpieniącego jest złamanie równowagi stabilności piany, tak że pęknie otwór pęcherzykowy. Proszek sita molekularnego ma za zadanie absorbować wodę i służyć do rozbijania równowagi fazy wodnej i fazy olejowej w celu odpieniania.

Różnica polega na tym, że oryginalny proszek jest surowcem w postaci proszku sit molekularnych, a oryginalny proszek nie ma aktywności i nie może wchłaniać wody.

Klej w wodzie śladowej będzie miał wpływ na właściwości produktu, który można zastosować.

Poniżej 500 stopni nie ma problemu, proszek sita molekularnego w temperaturze 550 stopni, prażenie w wysokiej temperaturze spowoduje utratę wody krystalizacyjnej, gdy temperatura spadnie do temperatury pokojowej, będzie powoli adsorbować wodę.

Gdy temperatura zostanie obniżona do temperatury pokojowej, woda będzie powoli adsorbowana i odzyskiwana. Gdy temperatura prażenia wynosi 900 stopni, struktura krystaliczna zostanie zniszczona i nie będzie można jej przywrócić, więc nie będzie wchłaniać wody, więc aktywowany proszek może wytrzymać temperaturę poniżej 500 stopni.

Proszek sita molekularnego nie powoduje wzrostu lepkości, a wpływ na lepkość układu jest jedynie efektem dodania innych materiałów nieorganicznych.